Zum Inhalt springen

Eric Butorac

aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
Eric Butorac Tennisspieler
Eric Butorac
Eric Butorac
Eric Butorac 2014 in Madrid
Nation: Vereinigte Staaten Vereinigte Staaten
Geburtstag: 22. Mai 1981
Größe: 191 cm
Gewicht: 82 kg
1. Profisaison: 2003
Rücktritt: 2016
Spielhand: Links
Trainer: Ryan Dussault
Preisgeld: 1.727.943 US-Dollar
Einzel
Karrierebilanz: 0:0
Höchste Platzierung: 935 (16. Januar 2006)
Doppel
Karrierebilanz: 269:242
Karrieretitel: 18
Höchste Platzierung: 17 (29. August 2011)
Grand-Slam-Bilanz
Grand-Slam-Titel:000000
Australian Open F (2014)
French Open AF (2012, 2016)
Wimbledon AF (2007, 2014)
US Open VF (2014)
Mixed
Grand-Slam-Bilanz
Grand-Slam-Titel:000000
Australian Open VF (2008)
French Open HF (2014)
Wimbledon AF (2011, 2013, 2014)
US Open HF (2008)
Quellen: offizielle Spielerprofile bei der ATP/WTA (siehe Weblinks)

Eric Butorac (* 22. Mai 1981 in Rochester, Minnesota) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Tennisspieler.

Der Doppelspezialist konnte ab seinem Profidebüt 2003 insgesamt 13 Titel auf der ATP World Tour gewinnen. Seine höchste Weltranglistenposition erreichte er im Doppel mit Rang 17 im August 2011, im Einzel mit Rang 935 im Januar 2006. Mit Raven Klaasen erreichte er 2014 das Finale der Australian Open, welches sie mit 3:6 und 3:6 gegen Robert Lindstedt und Łukasz Kubot verloren. Zuvor hatten sie sich gegen die Weltranglistenführenden Bob und Mike Bryan sowie gegen Daniel Nestor und Nenad Zimonjić durchgesetzt.

Butorac erklärte am 1. September 2016 nach seiner Erstrundenniederlage bei den US Open 2016 seinen Rücktritt vom Profitennis. In der Partie verlor er mit Scott Lipsky gegen Raven Klaasen und Rajeev Ram in zwei Sätzen. Er übernahm anschließend den Posten des USTA Director of Professional Tennis Operations.[1]

Legende (Anzahl der Siege)
Grand Slam
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold
ATP World Tour 500 (2)
ATP International Series
ATP World Tour 250 (16)
ATP Challenger Tour (12)
Titel nach Belag
Hartplatz (12)
Sand (5)
Rasen (1)
Nr. Datum Turnier Belag Partner Finalgegner Ergebnis
1. 18. Februar 2007  San José Hartplatz (i)  Jamie Murray  Chris Haggard
 Rainer Schüttler
7:5, 7:66
2. 25. Februar 2007  Memphis (1) Hartplatz (i) Vereinigtes Königreich Jamie Murray  Julian Knowle
 Jürgen Melzer
7:5, 6:3
3. 23. Juni 2007  Nottingham Rasen Vereinigtes Königreich Jamie Murray  Joshua Goodall
 Ross Hutchins
4:6, 6:3, [10:5]
4. 10. August 2008  Los Angeles Hartplatz  Rohan Bopanna  Travis Parrott
 Dušan Vemić
7:65, 7:65
5. 11. Januar 2009  Chennai Hartplatz  Rajeev Ram  Jean-Claude Scherrer
 Stan Wawrinka
6:3, 6:4
6. 10. Mai 2009  Estoril (1) Sand  Scott Lipsky  Martin Damm
 Robert Lindstedt
6:3, 6:2
7. 4. Oktober 2009  Bangkok Hartplatz Vereinigte Staaten Rajeev Ram  Guillermo García López
 Mischa Zverev
7:64, 6:3
8. 4. Oktober 2010  Tokio Hartplatz  Jean-Julien Rojer  Andreas Seppi
Dmitri Tursunow
6:3, 6:2
9. 24. Oktober 2010  Stockholm (1) Hartplatz Jean-Julien Rojer  Johan Brunström
 Jarkko Nieminen
6:3, 6:4
10. 1. Mai 2011 Portugal Estoril (2) Sand Jean-Julien Rojer  Marc López
 David Marrero
6:3, 6:4
11. 21. Mai 2011  Nizza Sand Jean-Julien Rojer  Santiago González
 David Marrero
6:3, 6:4
12. 2. Oktober 2011  Kuala Lumpur (1) Hartplatz (i) Jean-Julien Rojer  František Čermák
 Filip Polášek
6:1, 6:3
13. 19. Februar 2012  São Paulo Sand (i)  Bruno Soares  Michal Mertiňák
 André Sá
3:6, 6:4, [10:8]
14. 29. September 2013 Kuala Lumpur (2) Hartplatz  Raven Klaasen  Pablo Cuevas
 Horacio Zeballos
6:2, 6:4
15. 16. Februar 2014 Vereinigte Staaten Memphis (2) Hartplatz (i) Raven Klaasen  Bob Bryan
 Mike Bryan
6:4, 6:4
16. 19. Oktober 2014 Schweden Stockholm (2) Hartplatz (i) Raven Klaasen  Treat Huey
 Jack Sock
6:4, 6:3
17. 1. November 2015  Valencia Hartplatz (i) Vereinigte Staaten Scott Lipsky  Feliciano López
 Maks Mirny
7:64, 6:3
18. 1. Mai 2016 Portugal Estoril (3) Sand Vereinigte Staaten Scott Lipsky  Łukasz Kubot
 Marcin Matkowski
6:4, 3:6, [10:8]
ATP Challenger Tour
[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Nr. Datum Turnier Belag Partner Finalgegner Ergebnis
1. 26. November 2005  Luxemburg Hartplatz (i)  Chris Drake  Robert Lindstedt
 Rogier Wassen
4:6, 6:3, 6:4
2. 1. April 2006  Saint-Brieuc Teppich (i) Vereinigte Staaten Chris Drake  Michael Lammer
 Stéphane Robert
6:4, 6:4
3. 29. April 2006  Bogotá Sand Vereinigte Staaten Chris Drake  Ramón Delgado
 André Sá
kampflos
4. 4. August 2006  Vancouver (1) Hartplatz  Travis Parrott  Rik De Voest
 Glenn Weiner
4:6, 6:3, [11:9]
5. 11. November 2006  Bratislava Hartplatz (i) Vereinigte Staaten Travis Parrott  Jordan Kerr
 Jamie Murray
7:5, 6:3
6. 9. Februar 2007  Dallas Hartplatz (i)  Jamie Murray  Rajeev Ram
 Bobby Reynolds
6:4, 6:74, [10:7]
7. 3. August 2008 Vancouver (2) Hartplatz Vereinigte Staaten Travis Parrott  Rik De Voest
 Ashley Fisher
6:4, 7:63
8. 21. März 2009  Sunrise Hartplatz  Bobby Reynolds  Jeff Coetzee
 Jordan Kerr
5:7, 6:4, [10:4]
9. 28. März 2009  Jersey Hartplatz (i)  Travis Rettenmaier  Colin Fleming
 Ken Skupski
6:4, 6:3
10. 24. April 2009  Tallahassee Hartplatz  Scott Lipsky  Colin Fleming
 Ken Skupski
6:1, 6:4
11. 6. Juni 2009  Nottingham Rasen Vereinigte Staaten Scott Lipsky  Colin Fleming
 Ken Skupski
6:4, 6:4
12. 17. Oktober 2009  Rennes Teppich (i)  Lovro Zovko  Kevin Anderson
 Dominik Hrbatý
6:4, 3:6, [10:6]

Finalteilnahmen

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Nr. Datum Turnier Belag Partner Finalgegner Ergebnis
1. 30. Juli 2006  Los Angeles (1) Hartplatz  Jamie Murray  Bob Bryan
 Mike Bryan
2:6, 4:6
2. 9. Mai 2010  München (1) Sand  Michael Kohlmann  Oliver Marach
 Santiago Ventura
7:5, 3:6, [14:16]
3. 1. August 2010 Vereinigte Staaten Los Angeles (2) Hartplatz  Jean-Julien Rojer  Bob Bryan
 Mike Bryan
7:66, 2:6, [7:10]
4. 20. Februar 2011  Memphis Hartplatz (i) Jean-Julien Rojer  Daniel Nestor
 Maks Mirny
2:6, 7:66, [10:3]
5. 6. November 2011  Valencia Hartplatz (i) Jean-Julien Rojer  Bob Bryan
 Mike Bryan
4:6, 6:79
6. 6. Januar 2013  Brisbane Hartplatz  Paul Hanley  Marcelo Melo
 Tommy Robredo
6:4, 1:6, [5:10]
7. 5. Mai 2013 Deutschland München (2) Sand  Marcos Baghdatis  Jarkko Nieminen
Dmitri Tursunow
1:6, 4:6
8. 25. Januar 2014  Australian Open Hartplatz  Raven Klaasen  Robert Lindstedt
 Łukasz Kubot
3:6, 3:6
9. 29. August 2015  Winston-Salem Hartplatz  Scott Lipsky  Dominic Inglot
 Robert Lindstedt
2:6, 4:6
10. 16. Januar 2016  Auckland Hartplatz Vereinigte Staaten Scott Lipsky  Mate Pavić
 Michael Venus
5:7, 4:6
Commons: Eric Butorac – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
  1. Butorac Career Comes To Close With US Open Defeat | ATP World Tour | Tennis. 1. September 2016, abgerufen am 21. September 2016 (englisch).