Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1909 года
Выгляд
| Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1909 | |
|---|---|
| Класіфікацыя | |
| Тып | Гібрыднае |
| Сарас | 145 |
| Гама | 0.8957 |
| Велічыня | 1.0065 |
| Максімум зацьмення | |
| Працягласць | 24 с. (0 хв. 24 с.) |
| Каардынаты | 82°54′ пн. ш. 123°36′ у. д.HGЯO |
| Шырыня ценю | 51 км |
| Час (UTC) | |
| Найбольшая фаза | 23:18:38 |
| Спасылкі | |
| Каталог # (SE5000) | 9302 |
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1909 года — гібрыднае сонечнае зацьменне 145 сараса[1].
Зацьменне мела велічыню 1,0065 і дасягнула свайго максімуму ў 23:18:38 UTC у пункце з каардынатамі 83° пн. ш. 124° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 24 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 51 км[1].
Зацьменне 17 чэрвеня 1909 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1909 годзе і 20-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 снежня 1908 года, наступнае — 12 снежня 1909 года[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в Catalog of Solar Eclipses: 1901 to 2000 (англ.). НАСА. Праверана 27 кастрычніка 2018.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1909 года- Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
- Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
- Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
- Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення