Per Mertesacker
| Data i miejsce urodzenia |
29 września 1984 | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
198 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||
Per Mertesacker (ur. 29 września 1984 w Hanowerze) – niemiecki piłkarz, występował na pozycji obrońcy, w latach 2004–2014 reprezentant Niemiec. Obecnie szef akademii piłkarskiej Arsenalu.
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Mertesacker jest wychowankiem klubu TSV Pattensen, w którym treningi rozpoczął w wieku 4 lat. Trenował tam przez 7 lat, a w 1995 roku przeszedł do juniorów Hannoveru 96. Poważny kryzys nastąpił w wieku 15 lat, kiedy zdiagnozowano u niego zaburzenie wzrostu, które spowodowało silny ból kolana i roczną przerwę w grze[1]. W sezonie 2003/2004 został włączony do jego pierwszej drużyny, występującej w Bundeslidze. W barwach Hannoveru zadebiutował 31 sierpnia 2003 w wygranym 3:0 meczu Pucharu Niemiec z VfL Kirchheim unter Teck. 1 listopada 2003 w wygranym 2:1 pojedynku z 1. FC Köln zadebiutował w Bundeslidze[2]. W sezonie 2003/2004 w lidze zagrał 13 razy[3]. Od początku następnego sezonu stał się podstawowym graczem Hannoveru. W czerwcu 2004 przedłużył kontrakt z Hannoverem do 2008[4]. 29 sierpnia 2004 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Borussią Dortmund Mertesacker strzelił pierwszego gola w trakcie gry w Bundeslidze. W Hannoverze grał do końca sezonu 2005/2006. W sumie rozegrał tam 74 ligowe spotkania i zdobył w nich 7 bramek.
W sierpniu 2006 za 4,7 miliona euro przeszedł do innego pierwszoligowca – Werderu Brema[5]. Pod wodzą trenera Thomasa Schaafa szybko stał się kluczową postacią w defensywie klubu, tworząc z Naldo znakomity duet środkowych obrońców, który zyskał przydomek „Bliźniacze Wieże” ze względu na ich łączny wzrost, umiejętności w powietrzu i dominującą postawę[6]. W jego barwach zadebiutował 27 września 2006 w zremisowanym 1:1 meczu Ligi Mistrzów z FC Barceloną. Pierwszy ligowy występ dla Werderu zanotował 30 września 2006 przeciwko Borussii Mönchengladbach (3:0). Od czasu debiutu Mertesacker jest podstawowym zawodnikiem Werderu. W sezonie 2006/2007 w Lidze Mistrzów zajął z klubem 3. miejsce w swojej grupie. Wówczas Werder został przesunięty do Pucharu UEFA, w którym dotarł do półfinału. W sezonie 2007/2008 Mertesacker wywalczył z klubem wicemistrzostwo Niemiec. 22 czerwca 2008 przedłużył kontrakt z Werderem do 2012 roku[7]. W 2009 roku zdobył z Werderem Puchar Niemiec. Zagrał z nim także w finale Pucharu UEFA, ale Werder przegrał tam po dogrywce 1:2 z Szachtarem Donieck.
30 sierpnia 2011 z Werderu został sprzedany do Arsenalu F.C za 11,4 mln euro, podpisując kontrakt do 2015 roku[8]..Po przybyciu do Aklubu miał trudności z adaptacją do intensywności i tempa gry w Premier League, co doprowadziło do krytyki jego szybkości w pierwszych meczach, choć jego opanowanie pod presją i świadomość pozycji były często podkreślane jako mocne strony. Jednym z najbardziej pamiętnych momentów był jego udany rzut karny w serii rzutów karnych w meczu o Tarczę Wspólnoty w 2017 roku przeciwko Chelsea, dzięki któremu Arsenalowi udało się zapewnić zwycięstwo 4-1 dzięki rzutom karnym po remisie 1-1[9].
Mertesacker ogłosił 7 lipca 2017 r[10], że przejdzie na emeryturę po sezonie. W 2017/18 wystąpił zaledwie w 13 meczach z powodu ciągłych kontuzji.
Po przejściu na emeryturę w lipcu 2018 roku został mianowany menedżerem akademii Arsenalu, zastępując Andriesa Jonkera na stanowisku dyrektora akademii. 12 stycznia 2026 roku klub potwierdził, że Mertesacker zrezygnuje z funkcji Menedżera Akademii po zakończeniu sezonu, po ośmiu latach pracy na tym stanowisku. Mertesacker stwierdził: „Arsenal jest i zawsze będzie dla mnie wyjątkowym klubem, więc była to trudna decyzja. Jestem bardzo wdzięczny za zaufanie, jakim obdarzył mnie klub, przechodząc z pierwszego składu bezpośrednio do roli Szefa Akademii. Teraz nadszedł czas, abym poszedł dalej, odkrył coś nowego i posunął się jeszcze dalej. Nadal koncentruję się na mocnym zakończeniu sezonu, nadal pielęgnując i rozwijając nasze młode talenty oraz wspierając płynne przejście do mojego ostatniego dnia w klubie[11].
Jest synem Stefana Mertesackera, byłego piłkarza, który pełnił funkcję trenera, a później kierownika akademii piłkarskiej w TSV Pattensen, lokalnym klubie amatorskim[12]. Jego młodszy brat, Timo[13], również grał w piłkę nożną na poziomie amatorskim, natomiast na temat trzeciego brata nie ma zbyt wielu informacji.
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]Mertesacker rozegrał trzy spotkania w reprezentacji Niemiec U-21. W kadrze seniorskiej zadebiutował 9 października 2004 w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Iranem. Wszedł wówczas na boisko w 81. minucie meczu, zmieniając Christiana Wörnsa. Od czasu debiutu w reprezentacji Mertesacker jest jej podstawowym zawodnikiem.
W 2005 roku został powołany do kadry na Puchar Konfederacji. Na tym turnieju w wygranym 4:3 meczu fazy grupowej z Australią Mertesacker zdobył pierwszą bramkę w trakcie gry w drużynie narodowej. Podczas tamtego Pucharu Konfederacji zajął z reprezentacją 3. miejsce.
W 2006 roku był uczestnikiem mistrzostw świata, na których Mertesacker rozegrał sześć spotkań, a Niemcy zajęli trzecią pozycją. Na tym turnieju, po wygraniu po rzutach karnych ćwierćfinałowego meczu z Argentyną, zawodnik przeciwników – Leandro Cufré zaatakował Mertesackera, gdy ten schodził z boiska. Mertesacker doznał wówczas drobnego urazu uda, a także został kopnięty w pachwinę. Za ten atak Argentyńczyk został ukarany grzywną w wysokości 10 tysięcy franków szwajcarskich i zawieszeniem na cztery mecze.
W 2008 był członkiem kadry na mistrzostwach Europy, w których zagrał sześć razy, a jego reprezentacja zajęła 2. miejsce, po przegraniu finałowego meczu z Hiszpanią 0:1.
W 2010 zdobył brązowy medal na mistrzostwach świata. W 2014 wygrał z reprezentacją kolejne mistrzostwa świata, po czym 15 sierpnia zakończył karierę reprezentacyjną[14].
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Werder Brema
[edytuj | edytuj kod]Arsenal
[edytuj | edytuj kod]- Puchar Anglii: 2013/14, 2014/15, 2016/17
- Tarcza Wspólnoty: 2015
Niemcy
[edytuj | edytuj kod]- Mistrzostwo Świata: 2014
- 3. miejsce na Mistrzostwach Świata: 2006, 2010
- Wicemistrzostwo Europy: 2008
- 3. miejsce na Pucharze Konfederacji: 2005
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Srebrny Liść Laurowy (2014)[15]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Antje Windmann, Interview with Mertesacker About Exit from Arsenal Football, „Der Spiegel”, 16 marca 2018, ISSN 2195-1349 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Per Mertesacker: a world champion whose in-game focus few could match [online], www.bundesliga.com [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Per Mertesacker - Matches and Goals in Bundesliga [online], www.rsssf.org [dostęp 2026-01-29].
- ↑ Meldungen Saison 2003/04 [online], www.hannover96online.de [dostęp 2026-01-29].
- ↑ Foto: Digitalsport, Mertesacker til Werder [online], www.aftenbladet.no, 8 sierpnia 2006 [dostęp 2026-01-29] (norw. bokmål).
- ↑ Leo Moynihan, Per Mertesacker's Perfect XI: "Ballack told me I was world class. I've never felt so good!" [online], FourFourTwo, 21 lutego 2022 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Mertesacker w Werderze do 2012 [online], Transfery.info, 22 czerwca 2008 [dostęp 2026-01-29].
- ↑ Dominic Fifield, Arsène Wenger makes leap of faith by bringing Mertesacker to Arsenal, „The Guardian”, 30 sierpnia 2011, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ The Football Association, Arsenal win Community Shield [online], www.thefa.com [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Per Mertesacker: Arsenal captain will retire in 2018 to manage academy, „BBC Sport”, 7 lipca 2017 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Per Mertesacker to step down as Academy Manager [online], Per Mertesacker to step down as Academy Manager, 31 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Antje Windmann, Interview with Mertesacker About Exit from Arsenal Football, „Der Spiegel”, 16 marca 2018, ISSN 2195-1349 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- ↑ Timo Mertesacker - Profil zawodnika [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-01-29].
- ↑ Telewizja Polska S.A, Per Mertesacker rozstał się z reprezentacją Niemiec [online], sport.tvp.pl, 15 sierpnia 2014 [dostęp 2026-01-29].
- ↑ Weltmeister erhalten Silbernes Lorbeerblatt vom Bundespräsidenten [online], DFB - Deutscher Fußball-Bund e.V. [dostęp 2024-01-09] [zarchiwizowane z adresu 2024-01-09] (niem.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona. permertesacker.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-08-14)]. (niem.).
- Per Mertesacker na oficjalnej stronie Deutscher Fußball-Bund (niem.)
- Per Mertesacker, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24].
- P. Mertesacker, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02].
- Per Mertesacker w bazie Fussballdaten.de (niem.)
- Per Mertesacker w bazie Soccerbase (ang.)
- Per Mertesacker w bazie National Football Teams (ang.)
- Reprezentanci Niemiec w piłce nożnej
- Piłkarze Hannoveru 96
- Piłkarze Werderu Brema
- Piłkarze Arsenalu F.C.
- Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 2005
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2008
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014
- Piłkarze ze 100 i więcej występami w reprezentacji
- Urodzeni w 1984
- Ludzie urodzeni w Hanowerze
- Mistrzowie Świata w Piłce Nożnej
- Reprezentanci Niemiec U-20 w piłce nożnej
- Reprezentanci Niemiec U-21 w piłce nożnej
- Odznaczeni Srebrnym Liściem Laurowym