Przejdź do zawartości

Nintendo e-Reader

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nintendo e-Reader
Ilustracja
Akcesorium Nintendo e-Reader
Typ

akcesorium

Producent

Nintendo

Generacja

szósta generacja

Premiera

1 grudnia 2001 (Japonia)
16 września 2002 (USA)
31 października 2003 (Australia)

Nośniki danych

kartridż, karty e-Reader

Wsteczna
kompatybilność

Nintendo Entertainment System

Strona internetowa
Game Boy Advance z wpiętym e-Readerem i zestawem kart
Nintendo e-Reader+

Nintendo e-Reader – akcesorium do konsoli Nintendo Game Boy Advance, wydane w 2001 roku przez japońskie przedsiębiorstwo Nintendo[1]. Urządzenie wycofano w 2008 roku[2].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Urządzenie miało premierę 1 grudnia 2001 roku w Japonii jako Nintendo Card e-Reader[3]. 27 czerwca 2003 roku premierę miała poprawiona wersja akcesorium o nazwie Nintendo Card e-Reader+[4], która wyposażona została w kabel pozwalający na łączenie się z konsolami Game Boy Advance i GameCube. Na rynkach zewnętrznych wydano wyłącznie wersję +, którą przemianowano na e-Reader[5]. Japońska korporacja zdecydowała się je wydać wyłącznie w USA i Australii, rezygnując z rynku europejskiego[6]. Produkt osiągnął zadawalające wyniki sprzedaży wyłącznie w Japonii, przez co z większości rynków zniknął już w 2004 roku. Historia urządzenia dobiegła końca w 2008 roku, kiedy to wycofano je z produkcji, a także pozbawiono wsparcia technicznego[7].

Dane techniczne

[edytuj | edytuj kod]

Nintendo e-Reader to czytnik specjalnych kart papierowych, zawierających gry stworzone z myślą o akcesorium i dodatki do gier na GBA oraz gry na NES-a[8][9]. Urządzenie korzysta z skanera LED, który odczytuje dane zakodowane na kartach[10]. Akcesorium wpina się w port na kartridże konsoli Game Boy Advance. Górna część urządzenia wystaje z przenośnej konsoli, by umożliwić odczyt kart. Treści zapisane na kartach są zablokowane regionalnie, a samo akcesorium nie współpracuje z europejskimi konsolami[11]. e-Reader jest kompatybilny w pełni z oryginalnym GBA, modelem SP oraz z konsolą Nintendo DS Lite[12]. Game Boy Player i Game Boy Micro, a także poboczne warianty japońskiej konsoli wymagają stosownych przejściówek, by móc obsłużyć urządzenie[13][14].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. カードeリーダー [online], www.nintendo.co.jp [dostęp 2026-01-14].
  2. Andrew Heaton, Rare E3 Nintendo e-Reader Card is Selling for Thousands of Dollars [online], Game Rant, 19 lipca 2021 [dostęp 2026-01-14] (ang.).
  3. カードeリーダー [online], www.nintendo.co.jp [dostęp 2026-01-14].
  4. [https://web.archive.org/web/20061109062659/http://www.nintendo.co.jp/n10/news/030430a.html �j���[�X�����[�X] [online], www.nintendo.co.jp [dostęp 2026-01-14] [zarchiwizowane z adresu 2006-11-09].
  5. E-Reader release date and details! - News [online], Nintendo World Report [dostęp 2026-01-14].
  6. Tom Bramwell Former Editor-in-Chief, Nintendo will not release E-Reader in Europe [online], Eurogamer.net, 8 lipca 2004 [dostęp 2026-01-14] (ang.).
  7. Andrew Heaton, Rare E3 Nintendo e-Reader Card is Selling for Thousands of Dollars [online], Game Rant, 19 lipca 2021 [dostęp 2026-01-14] (ang.).
  8. Craig Harris, Classic NES Series: Donkey Kong [online], IGN, 5 czerwca 2004 [dostęp 2026-01-14] (ang.).
  9. e-Reader – The Cutting Room Floor [online], tcrf.net [dostęp 2026-01-14].
  10. E-Reader – RetroAge [online], 26 maja 2014 [dostęp 2026-01-14].
  11. Reddit – Puls Internetu [online], www.reddit.com [dostęp 2026-01-14].
  12. e-Reader Compatibility with DS Lite [online], The PokéCommunity Forums, 28 grudnia 2008 [dostęp 2026-01-14] (ang.).
  13. GBA Accessories [online], www.nintendo.com [dostęp 2026-01-14] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-14].
  14. 22072 in DesignGame Design, Make a Gameboy Micro to Gamecube Cable [online], Instructables [dostęp 2026-01-14] (ang.).