Macrobius (Name)
Erscheinungsbild
Macrobius war ein römischer Personenname, der insbesondere in der Spätantike (4./5. Jahrhundert n. Chr.) Verwendung fand.
Bekannte Namensträger (in chronologischer Ordnung):[1]
- Maximilianus Macrobius, römischer Beamter, vielleicht Statthalter einer Provinz (um 329)[2]
- Macrobius (Donatist), donatistischer christlicher Schriftsteller und Bischof (1. Hälfte des 4. Jahrhunderts)
- Macrobius, Tribun einer Legion, fiel im Kampf gegen die Perser bei Jovians Rückzug 363[3]
- Macrobius (vicarius Hispaniarum), römischer Beamter (vicarius Hispaniarum, 399/400)
- Macrobius (proconsul Africae), spätantiker Beamter (proconsul Africae 410), vielleicht identisch mit dem vicarius Hispaniarum[4]
- Flavius Macrobius Maximianus, spätantiker Beamter um 400 unter Arcadius[5]
- Flavius Macrobius Longinianus († 408), spätantiker Beamter (comes sacrarum largitionum, 399; praefectus urbis Romae, 401; praefectus praetorio Italiae, 406–408), Freund Stilichos[6]
- Macrobius (Kämmerer), praepositus sacri cubiculi Theodosius’ II., bezeugt 422
- Macrobius Ambrosius Theodosius, römischer Schriftsteller, Grammatiker und Philosoph (vermutlich 1. Hälfte 5. Jahrhundert)
- Flavius Macrobius Plotinus Eustathius, Stadtpräfekt Roms, Sohn des Schriftstellers[7]
- Macrobius Plotinus Eudoxius, Gelehrter, vielleicht Enkel des Schriftstellers (vor 485)
- Macrobius, ein scribo, der ca. 605/607 als Teil der Verschwörung des Theodorus und des Elpidius von Phokas hingerichtet wurde[8]
Literatur
[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]- Arthur Stein, Wilhelm Enßlin, Paul Wessner: Macrobius 1–7. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XIV,1, Stuttgart 1928, Sp. 169–198.
- Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris: Macrobius 1–3. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 1, Cambridge University Press, Cambridge 1971, ISBN 0-521-07233-6, S. 529.
- John Robert Martindale: Macrobius 1–5. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, S. 698–699.
Anmerkungen
[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]- ↑ Die Liste exkludiert einige Personen des 5./6. Jahrhunderts, die keine wichtigen Ämter im römischen Staatsapparat hatten, siehe John Robert Martindale: Macrobius 3–5. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, S. 699.
- ↑ An ihn gerichtet Codex Theodosianus 9,12,2 am 18. April 329, vgl. Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris: Maximilianus Macrobius 3. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 1, Cambridge University Press, Cambridge 1971, ISBN 0-521-07233-6, S. 529.
- ↑ Ammianus Marcellinus 25,6,3; Zosimos 3,30,4.
- ↑ So John Robert Martindale: Macrobius 1. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 2, Cambridge University Press, Cambridge 1980, ISBN 0-521-20159-4, S. 698. Vgl. Alan Cameron: The Last Pagans of Rome. Oxford University Press, Oxford/New York 2011, S. 232: „The vicar of 399–400 and the proconsul of 410 could be the same man.“
- ↑ Wilhelm Enßlin: Maximianus 8. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XIV,2, Stuttgart 1930, Sp. 2533 (Digitalisat).
- ↑ Otto Seeck: Longinianus 2. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XIII,2, Stuttgart 1927, Sp. 1400 f.
- ↑ Alan Cameron: The Last Pagans of Rome. Oxford University Press, Oxford/New York 2011, S. 238 f.
- ↑ John Robert Martindale: Macrobius. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Band 3B, Cambridge University Press, Cambridge 1992, ISBN 0-521-20160-8, S. 803.