Jump to content

ប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ទូរទស្សន៍

ពីវិគីភីឌា

ប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ទូរទស្សន៍

The history of television records the work of numerous engineers and inventors in several countries over many decades. The fundamental principles of television were initially explored using electromechanical methods to scan, transmit and reproduce an image. As electronic camera and display tubes were perfected, electromechanical television gave way to all-electronic broadcast television systems in nearly all applications.

ទូរទស្សន៍អសនីចុម្ពិត

និបខូដិស. ស្នាមបង្ហាញដានផ្លូវជាវង្វង់ ពទ្ទ័ជុំវិញ​ នៃប្រហោងដិសដែលអាចមាន ជ្រុងច្បាស់លាស់ សំរាប់អ្នកបង្កើតផងដែរ . បរិវេណ ចំពោះដិសទទេដែលមានស្នាមអូស បង្ហាញពីតំបន់ដែលបានសំអាត.

[និបខូដិស ]ជា ស្នាមបង្ហាញ ដានផ្លូវជាវង្វង់ពទ្ទ័ជុំវិញនៃប្រហោងដិស ដែលអាចមានជ្រុងច្បាស់លាស់របស់អ្នកបង្កើតផងដែរ។បរិវេណចំពោះ ដិសទទេដែលមានស្នាមអូស បង្ហាញ ពីតំបន់ដែលបានសំអាត ។ការចាប់ផ្តើមដំបូងរបស់ ម៉ាស៊ីនទូរទស្សន៍ អាចនាំដានរូបព្រាលៗស្មាៗដើម្បីស្វៃងរក ការនាំពន្លឺរូប ចំពោះ ធាតុស៊ីលីញ៉ូមដែល រកឃើញដោយលោក វិលឡូបាយ ស្មិត(Willoughby Smith) នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៧៣ ។ការបង្កើតឧបករណ៍សំរាប់ សំអាតដិស រកឃើញដោយលោក ភូលហ្វត័លីប និបខូ នៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៨៤ 1ជាមួយនិងវត្តុបង្ហាញពន្យលរបស់ លោក ចនលូហ្គីប៉ាដ (John Logie Baird) នៅពេល ដែលបានបង្ហាញនូវការផ្លាស់ប្តូររូបភាព នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩២៦។តាមដែលបានដឹងមានសិស្សសកលវិទ្យាលយ័ អាលឺម៉ង់ម្នាក់អាយុ២៣ឆ្នាំឈ្មោះថា ភូលនិខូ បានស្នើ សុំប្រកាសដាក់ជានិបត្រ័តក្កកម្ម ចំពោះប្រពន្ទ័ អសនីកម្ម ទូរទស្សន៍ ជាលើកដំបូងនៅឆ្នាំ១៨៨៤ ទោះបីជាគាត់មិនដែល បង្កើត គំរូការងារ ចំពោះប្រពន្ទ័ ការផ្លាស់ប្តូរ​​ នៃ​ថាដិស​ របស់លោក​​និបខូ ចំពោះរូបភាពល្អកស្លាៗ សំរាប់ទូរទស្សន៍ ​បានក្លាយជា ភាបល្អធម្មតា ​ហើយ​ ក៍មានបន្តការប្រើរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៣៩2 ឧបករណ៍ខនស្តេនថិន​ ផឺស្គីអី បានដាក់​ជាពាក្យសំរាប់ទូរទស្សន៍ក្នុងអត្តបទមួយ​ ដើម្បីជួបប្រជុំអគ្គីសនី អន្តរជាតិ នៅឯការតាំងពិពរណ៍ពិភពលោកអន្តរជាតិនៅទីក្រុងប៉ារីស ខែសីហា ថ្ងៃទី២៥​​ ឆ្នាំ ១៩០០ ​​អត្តបទ ផឺស្គីអី បានពិនិត្យឡើងវិញ មានជាមួយ និង បច្ចេកវិទ្យាអសនីចុម្ពិតសំរាប់សំគាល់ការងាររបស់ លោកនិបខូ ហើយ​និង​​ មានអ្វីជាច្រើនទៀត។3ទោះជាយ៉ាងណាក៍ដោយ​​ បច្ចេកវិទ្យាទាំងនេះមិនបានដល់ឆ្នាំ១៩០៧ ដែល មានការអភិវឌ្ឃន៍ ក្នុង​ បច្ចេកវិទ្យារីកចំរើនឡើង ដោយ​លោក លី ដិហ្វរេស​​និងក្នុងចំនោមក្រុម អាធរ័ ខុន ដទៃទៀត​​​​ ដែលជាអ្នកបានធ្វើគំរោងអនុវត្តន៍ ។[4] ការបង្ហាញបំភ្លឺជាលើកដំបូង ចំពោះ ការបញ្ចូនរូប​ គឺមានភាពស្រមោលខ្មៅព្រាល ចំពោះរូបភាព ដោយឧបករណ៍ ហ្វរ័ហ្វិស រិខនូគ និង​​ ឧបករណ៍ អា​ ហ្វូរនៀ នៅទីក្រុងប៉ារីស ក្នុងឆ្នាំ ១៩០៩ ការប្រើប្រអប់កញ្ចក់វិល សំរាប់ជាអ្នកវិភាគ ​និង​មានស្រមោលព្រាលនៃសំនុំធាតុ សិលិនញ៉ូម៦៤ ធ្វើជាអ្នកទទួលរូប[5]នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩១១ លោកប៉ូរីស រូសិង និងសិស្សរបស់គាត់ លោក វ្លែ​ដិមម៊ែរ​ ស្វូររីខេន ​បានបង្កើតប្រពន្ទ័ទូរទស្សន៍ ដែលប្រើ ម៉ាស៊ីន ស្គរកញ្ចក់ ជាអ្នកវិភាគ ដើម្បីបញ្ចូនរូប ក្នុងសំដីរបស់លោក ស្វូររីខេន​ថា​ "រូបមានភាពគ្រីមគ្រើមព្រាលៗខ្លាំងណាស់ "នៅលើខ្សែរបញ្ចូន "ប្រូន ត្យូប" ( ខាសូដ រ៉េ ត្យូប រឺ ស៊ី អ៊រ ធី) ក្នុងអ្នកទទួល ។ ការផ្លស់ប្តូររូបភាពនៅកន្លែងអ្នកវីភាគ ក៍មិនបានល្អដែរ ពីព្រោះ អ្វីដែលអោយមក មិនបានគ្រប់គ្រាន់ទេ ហើយ សំនុំ ធាតុសិលិនញ៉ូម គឺមានភាពការពារកំដៅ យ៉ាងខ្លាំង។[6]



ទូរទស្សន៍អគ្គីសនី

ក្នុងឆ្នាំ១៩០៨​ អាឡាន អាឆិបូល ខែមផ្លិល ស្វិនតន់ ជា មនុស្សប្រុស របស់សង្គម វីមាន (យ៉ូ ខេ) បានដាក់ជាសាធារណះនូវលិខិតមួយច្បាប់ នៅក្នុងកាសែតជាតិ​វីទ្យាសាស្រ្ត ការសែតមួយនេះ បានពិពរនាណ៍ ពី"ការមើលឃើញរូបដែលបញ្ចូនដោយចរន្តអគ្គីសនីដ៍ឆ្ងាយ "វាអាចបានផលសំរេចបាន ដោយសារ​តែការប្រើ នូវ ឧបករណ៍ ខាសូដ រ៉េ ត្យូប (រឺ "ប្រោន"ត្យូប ពីអ្នកបង្កើតវា បន្ទាប់គឺលោក ខាល ប្រោន ) ទាំងពីរនេះជាគ្រឿងបញ្ចូន និង​ គ្រឿងទទួល​​ [16][17]ការលើកឡើងជាលើកដំបូង

យ៉ាងច្បាស់ ថាចំពោះម៉ូដម៉ាស៊ីនទូរទស្សន៍ មានភាពច្បាស់លាស់ អាច ចែកចាយ​ ទៅលើតំបន់ថ្មីៗទៀត។

ខ្សែរអង់តែនទូរទស្សន៍ នៅលើដំបូល

​​​​​

គាត់បានបន្ថែមទៅលើការយល់ឃើញរបស់គាត់ នៅក្នុង សន្តរកថាដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងទីក្រុង ឡុនដុន នៅក្នុងឆ្នាំ១៩១១ ហើយជាពេលដែល បានរាយការណ៍ផងដែរ[18]ជាមួយនិងសារពត៌មាន របស់ សង្គម រ៉ូនហ្គិន(Rontgen society ) ។[19][20] នៅក្នុងលិខិត ដាក់ជាសាធារណះជាតិ ក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ១៩២៦ លោក ខេមបិល ស្វិនតន់ ផងដែរ ដែលបានធ្វើការប្រកាសន៍ជាលទ្វផល សំរាប់អ្វីទាំងនោះ "ប៉ុន្តែ មិនបានជោគជយ័ចំពោះពិសោធកម្មទាំងស្រុងទេ" គាត់បាន ដឹកនាំ ជាមួយ ជី អំ មិនឆិន និង ជេ ស៊ី អំ ស្តេនតន់(G.M . Minchin និង J.C.M.Stanton) ។ពួកគេបានខំប្រឹងប្រែង ដើម្បីបង្កើតសញ្ញា អគ្គីសនី ដោយមានគំរោងការ ទៅលើរូបភាព តាមរយះចានលោហះធាតុដែលស្រោបដោយជាតិស៊ីលីញ៉ូម ដែលបានកើតមាននៅពេលតែមួយ ដោយមានរន្ធចេញនូវចរន្តអគ្គីសនី[21][22]ការធ្វើពីសោធនកម្មទាំងនេះ ត្រូវបាន ធ្វើមុនខែមិថុនា ឆ្នាំ ១៩១៤​ នៅពេលដែល មិនឆិន បានទទួលមរណះភាព [23] ប៉ុន្តែ ការពីសោធនកម្ម នេះ បានធ្វើឡើងដោយក្រុមពីរផ្សេងទៀត នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៣៧​ មានលោក មិលឺ(Miller) និង លោក ជេ ដាប់បិលយូ(J.W)។ភាពខុសគ្នា ពី លោក អ៊ី អម អាយ (EMI)[24] និងដោយលោក អេច ឡាម (H.lams)​និង​ លោក អា រ៉ូស(A .roses) មកពី អ៊រ ស៊ី អេ (RCA)[25]

ក្រុមទាំងពីរ បានទទួលជោគជយ័ក្នុងការបញ្ជូនរូបភាព( ប៉ុន្តែមិនច្បាស់ល្ងទេ)​ រូបភាពដែលបញ្ចូនមកពី ចានលោហះធាតុស្រោបដោយធាតុស៊ីលិញ៉ូម របស់​ឧបករណ៍​ ខេមបិល ស្វិនតន់(Campbell-Swinton)។ទោះបីជា បានធ្វើពិសោធនកម្ម ជាមួយការប្រើនូវបំពុងនាំចរន្តអគ្គីសនី ជាអ្នកទទួល រូបក៍ដោយ ការយល់ឃើញ ចំពោះការប្រើ ឧបករណ៍ មួយជាអ្នកបញ្ចូនគឺមានភាពថ្មីឡើងវីញ ។[26]ដោយមានតាំងពីឆ្នាំ១៩២០ នៅពេលមានទូរទស្សន៍អសនីចុម្ពិត កំពុងបានដាក់បង្ហាញ អ្នកបង្កើតបី បួន ក្រុម​បានកំពុងធ្វើការបែងចែក ទៅលើខ្នាត់រាល់ បំពង់បញ្ចូនចរន្តអគ្គីសនី ទាំងអស់ រួមបញ្ចូលទាំងក្រុម លោក ភិលឡូ ហ្វានស្វស័ (Philo Farnsworth) និង​លោក វ្លែដិមម៊ែ ស្វរ​ រី ខិន (Vladimir Zworykin ) នៅសហរដ្ធអាមេរិកនិងលោក ខាមមេន ទី ហា នី យី នៅប្រទេស Hangary (Kálmán Tihanyi in Hungary).

ទូរទស្សន៍ពណ៌

អត្តបទដើម : ទូរទស្សន៍ពណ៌


ការចាក់ផ្សាយរបស់ទូរទស្សន៍

ពត៌មានខាងមុខ: ខ្សែបណ្តាញ ចំពោះការបង្ហាញទូរទស្សន៍នៅលើប្រទេសជាច្រើន

ការបង្ហាញ

ការធ្វើកម្មវិធី ផ្សព្វផ្សាយ ដោយស្ថានីយន៍ទូរទស្សន៍ ​ ពេលខ្លះ គេហៅថា" បណ្តាញផ្សព្វផ្សាយ" ជាស្ថានីយន៍ដែលបាន ផ្តល់អាជ្ញាបណ្ត័ ដោយរដ្ឋាភិបាលរបស់ពួកគេ ដើម្បី ផ្សព្វផ្សាយ ទៅលើបណ្តាញដែលបាន អនុញ្ញាត្ត អោយតែមួយគត់


Programming is broadcast by television stations, sometimes called "channels", as stations are licensed by their governments to broadcast only over assigned channels in the television band. At first, terrestrial broadcasting was the only way television could be widely distributed, and because bandwidth was limited, i.e., there were only a small number of channels available, government regulation was the norm.

In the U.S., the Federal Communications Commission (FCC) allowed stations to broadcast advertisements beginning in July of 1941, but required public service programming commitments as a requirement for a license. By contrast, the United Kingdom chose a different route, imposing a television license fee on owners of television reception equipment to fund the British Broadcasting Corporation (BBC), which had public service as part of its Royal Charter.


ទំព័រគំរូ:នៅកំពុងកែប្រែ ទៀត km:History of television